Cemre Demirel içli şekilde yazmıştı. Nasıl geçecek bu ömür?
Nasıl geçecek bu ömür?
Zaman durmuyor. Değişim beraberinde kaçınılmaz şekilde geliyor. 2 sene önceki benliğimi bırak 1 sene önceki benliğim bile farklı bir insan.
Neler yaşadım, neler yaşıyorum. Tanrı dışında bunlara şahit olan yok.
Ben ölüyorum, diriliyorum, boşlukta süzülüyorum sonra umudun ışığı alıp bir süre tutuyor beni.
Sanki süreç içinde küçük jilet yaraları alıyorum. Beni öldürmüyor ama izleri kalıyor.
Ben çok yoruldum... Buraya aklıma ne gelirse yazmaya geldim... Buraya herhalde bir kaç yıl önce bir daha ağlamaya gelme gibi bir şey demiştim kendime.
SİKİMDE Mİ?
Canım buraya ağlamak istedi...
Kim görecek? Kim sikleyecek? Kimin umurundayım ki?
Ben çok yoruldum. Çok şeyler yaşadım son 1-2 yılda. Çok anormal anlatamayacağım şeyler de oldu.
Olmadık işlere bulaştım.
Ben seçtim bulaşmayı. Kimseyi suçlayamam. Pişman da değilim süreç güzeldi.
Ben çok yoruldum...
Dinlenmek istiyorum.
Koca bir uykuya dalıp uzun süre uyumak istiyorum.
Artık toksiklikle uğraşmak istemiyorum, toksik olmak zorunda olmak istemiyorum.
Sakinlik istiyorum. 1 çay içip bununla tatmin olabilmek istiyorum.
Mücadele etmek istemiyorum. Uğraşmak didinmek istemiyorum. Bir şey istemiyorum.
Dinlenmek istiyorum. Çok şey oldu. Çok yoruldum...
Biliyorum iç sesim huzursuzca zamanı kaybetmemem gerektiğini, sıra dışı bir şeyler yaşamam gerektiğini falan söylüyor. Biliyorum içim paramparça. Her şey birbirine girdi.
Ben yoruldum...
Ben geç kaldım.
Ben telafi etmeye çalıştım.
Tanrı biliyor denedim.
Olmadı.
Artık uyumak istiyorum.
Sessizce kimse görmeden uyumak istiyorum..
Kimse üzülmeden olmaz ki ama. Uyursam. Görevler beklentiler. Sıkıldım.
Ben yoruldum.
Malory - Sleeper
https://www.youtube.com/watch?v=ws4ZyaJ4XJY
