Selam okuyucu. Bu gün nasılsın? İlk defa telefonumdan blog yazıyorum :) bakalım nasıl bir tecrübe olacak.
Bir süredir aklıma takılan ve içimde hissettiğim bir durum var. Onu seninle paylaşacağım. Nedenini bilmiyorum ama 2022 yılı bende farklı bir his uyandırıyor. Umut kırıntıları barındıran, eskilerden tatlı hisleri hatırlatan cinsten bir şey. Neden böyle hissettiğimi tam temellendiremiyorum, dönüp baktığımda sıkıcı ve monoton geçmiş 2 yıl ve her şeyin üst üste geldiği 2021 - Kasım - Aralık ayları var. Bu bahsi geçen zamanda hayat öyle sağlam vurdu ki beni değişime ve radikal kararlara iteledi. İşin o sıkıcı buyutu tabi kimseyi ilgilendirmez ve kimsenin ilgisini çekmez, o yüzden girmiyorum bile oralara. Bağlayacağım nokta o zorluklardan sonra 2022 ye öyle sertleşmiş girmiştim ki sanki sevdiğim birinin ölüm haberini alsam 3 gün üzülür sonrasında Stoic şekilde hayata devam edermişim gibi hissetmiştim. Zorlukları, fiziksel ve ruhsal acıları sevecek bir felsefeyi hayatıma katmıştım. Her şey absürt şekilde üst üste gelince daha ne gelebilir? Acaba ne olacak diye hayata bakıyordum ve bir şeyler olunca gülüyordum. (cidden de oluyordu bu çeşitli anormal şanssızlıklar) Böyle bir beklenti ve ruh hali içinde 2022 ye girerken yine anormal şeyler oldu ve beklemediğim saçma sapan iyi haberler gelmeye başladı. Örneğin maaşıma zam aklıma gelmezdi. Ülkem ve çalıştığım yer durmadan kötüye giderken gayet iyi bir zam gelmişti. Bu iyi haberler gelirken aklıma tekrar tekrar "inşirah 5" ayeti gelip durdu. Her pozitiflikte ayrıca kendime "şımarma, kendini salma" diye de hatırlattım.
Tüm bunlar olurken bir yandan da, benim için çok tatlı ve sembolik olan detaylar da vardı. Avril Lavigne - Bite Me, Mor ve Ötesi - İstiklal, mor ve ötesi - dünyaya bedel gibi şarkılar tamamiyle ergenlik yıllarımdan tınılar içeren geçmişin harika yıllarını barındıran şarkılarla gelmişlerdi. O hisleri bana tekrar hatırlatıyorlardı adeta. Belki söylemek istediklerim sana çok geçmemiş olabilir. Ama yazdığım şu şarkılar nasıl desem... Bende anlamları çok farklı... Hisleri çok farklı. 13 - 19 yaşlarım HARİKA yıllardı benim için. Kendi tabirimle alev alevdim :) harika anılarım oldu, o erkeklerin sevmediği çevresinde bolca kız olan çocuktum mesela :) ilgi görüyordum, insanları çekiyordum, plan yapıyordum yaptığım planların arkasından insanları sürüklüyordum vs. vs. İşte tam o dönemlerde bana eşlik eden gerek canlı gerek melankolik tüm tınıları bilirim. O tınıları hissederim. O tınıların özlemini çekerim. O hisleri bana sunmuş olan şarkıcıları severim. Ve işte o şarkıcılar geçmişin, tam olarak "o" dönemin eski tınıları ile şarkılar çıkartıyorlar. Bu benim için sembolik ve çok güzel bir detay. Çok önemli bir şey :) bilmem ne kadar anlatabildim.
Şimdi parçaları birleştir. Zorluktan sonra gelen güzel haberler, zorluk gelse de acıyı isteyen bir ruh, acıyı bulamazsa konfor alanından çıkacak ve seve seve acıyı getirecek bir ruh, geçmişin ışıltılı enerjisini taşıyan müzikler. Tüm bunlar birleşince 2022 ye umutla bakıyorum. Dışarıdan gelecekler umrumda değil kendime umutla bakıyorum! Çünkü ben acının bana verdiği gelişimi tattım. O hazzı tattım! Güçlenmeyi seviyorum! Bu gücü iyiliğe harcayacağıma da Tanrıma ant içerim.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
L2 - Skyward
https://www.youtube.com/watch?v=gGUsNwXfoUU
Avril Lavigne - Bite Me
https://www.youtube.com/watch?v=ciqUEV9F0OY
Mor ve Ötesi - İstiklal
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder