31.03.2023

Uzun zaman oldu. Artık eskisi gibi konuşmuyoruz uzunca. Böyle olması daha iyi gerçi... 

Hiçbir zaman onunla arkadaş olmak istemedim.

Fazlası olmak istediğimde 'koşullar' buna el vermedi.  Net olamazdım ona. Tek diyebileceğim bu. Olamazdım! 

Şimdi çok çok nadiren konuştuğumda hayatı hakkında ufak bilgiler veriyor. Şu gündelik ne yaptığı ne ettiği gibi şeyler. 

Burada beynim tarifi mümkün olmayan bir güçle parçaları birleştirmeye çalışıyor. ''bahsettiği filmi arkadaşı mı önermişti? -- psikolojik bir film. Acaba bu konuları derince konuştuğu birileri mi var? Keşke benimle uzun uzun konuşsaydı.. Ama o zaman arkadaşım olmaya başlardı.. Ben onunla arkadaş olmak istemiyorum. Ben fazlasını istiyorum. Vücudunu ve ruhunu. Ama o değişiyor. Saflığı yerini toksikliğe bırakacak, insanlar onun canını yakacak. Değişim her yerini sarıp sarmaladığında sadece bir başka kız olacak. O zaman bunca olan imkansızlıklar ve benim yaptığım bu uç istek bana da cazip gözükmeyecek. Hikayemiz kötü bitecek. Böyle olmamalı. Zamanı geliyor. Ona net olabileceğim zaman geliyor. O benim hikayemde sadece bir parça biliyorum ama geçmişle olan hesabı kapatabilmek için ona ihtiyacım var.''

29.03.2023

• İnsanların bana bakıp gözlerinin parlamasını istiyorum.
• Dikkat çekmek istiyorum.
• Alevimi görmelerini istiyorum. 
• Bu aleve hayran gözlerle bakmalarını istiyorum. 
• Bana bağlanmalarını istiyorum.
• Beni görmelerini istiyorum!
• Beni görmelerini istiyorum!
• Beni görmelerini istiyorum!

2022'nin Harika İzi

 Merhaba! Bu çok uzun bir süre için son yazım olabilir. Şu an boşta bulundum ve yazmak istedim.

Başlangıçta blog yazmaya ani bir hevesle başlamıştım. Birilerinin beni takip edip etmemesi yazılarımın okunup okunmaması umurumda değildi. Bir şeyler üretir bir şeyler bırakır ve kendimi eğlendiririm diyordum. Fakat etraflıca düşünmediğim bu eylemim de temelsiz kaldı. Harika bilgiler sunabilirdim fakat insanlar bunu hak ediyor muydu? Kendi dertlerimi döküp öz rahatlama sağlayabilirdim fakat "yeterince" net ve tam olabilecek miydim? Ya da günlük gibi kullanamaz mıydım? Fakat zaten çok detaylı ve somut bir günlük tutuyordum. Özetle bu ve bunun gibi sebeplerden bu blog temelsiz kaldı. Kof ve soğuk kaldı hep. Beni buraya yazmaya motive edecek bir şey bulamadım. Tek bana kalan İnternette pekte görünür olmayan bir iz bırakmış olmam. Belki öldüğümde benim için küçükte olsa ek bir şeyler sağlayacak bir alan...

Neyse... Geçelim bunları. Bu kapanış yazısına bir konuyla geldim ben. 2022 de bir büyü olduğunu söylemiştim. Farklı bir havası vardı. Bunu hissetmiştim! Gerçekten de 2022 İNANILMAZ bir yıldı benim için! İNANILMAZ! - - - acıyı ve tatlıyı çok uçlarda yaşadım. Harika insanlarla tanıştım. Bu insanlar bana bir şeyler kattılar benden bir şeyler aldılar. Acısı ve tatlısıyla film tadında bir yıl yaşadım! Ve en güzeli bu filmi oluşturan bendim. Enerjim - alevim öylesine kökten öylesine canlıydı ki bu insanları kendime mıknatıs gibi çektim. Kendi etrafımda öyle eğlenceli bir dünya kurdum ki yörüngeme bu güzel insanlar giriverdi. Birlikte döndük karanlık evrende. Işık saçtık ve alev alevdik. Bunlardan bazılarını kayıt altına aldım arşivimde ben yaşlandığımda gülümsememi sağlayacaklar. Bazıları ise beynimin en canlı bölgelerinde asla unutamayacağım, ışıklı güzel yerlerinde saklandı. Her şey böyle olumlu değildi elbet acıyı da derinden yaşadığım yerler oldu. Keza ben seneye girerken acıyı sevmek mottosuyla girmiştim

Acının kutsallığını çoktan özümsemiş beynimdeki en değerli tecrübeler bölümüne oturtmuştum. Yine de artık yeter diyerek acıya katlanamayıp yalnız başıma ağladığım bir iki an da olmadı değil :)) (duşta cenin pozisyonuna geçip ağladığımda aklıma geldi şimdi taşak geçiyorum kendimle hahaha) ama güzeldi! Yemin ediyorum güzeldi! YAŞADIĞIMI HİSSEDİYORUM LAN! O 2-3 yıllık sıkıcı eve kapanmış halimden sonra özüme dönmüş gibiyim. Alevimin ne kadar güzel olduğunu hatırladım. İnsanlar buna hayran kalıyorlar :)) ve ben de bunu sağlamayı seviyorum! Bu insanları özenle seçiyorum... Ben toksikliğini aşabilmiş ucundan azıcık bir narsistim. Ve seçtiğim kişilere ışığımı göstermeyi seviyorum. Ben beyaz tavşanım. Onlara kara deliğin yolunu gösteriyorum, ellerini tutuyorum. Beni takip edip etmemek, o delikten geçip geçmemek onların seçimi. O deliğin ardında ne olduğunu ben de bilmiyorum. Ama sıradan olmayan acı ve hazların olduğunu biliyorum. 

Şimdi 2023'e girerken yine benzer bir heyecana sahibim. Hikayemin 2. Kısmı başlıyor gibi. Her şey çok eğlenceli olacak. :) evet Tanrım, bekliyorum! Sun bana o gizemini, acıyı, ızdırabı, tecrübeleri, hazzı, eğlenceyi, anıları. Hepsini dört gözle bekliyorum! Ama yalvarırım beni onlara benzetme!... --- Ben diğer tarafın tadını aldım. Geri dönemem. 

Eminem - Superman

2pac - Hit'em Up

Poppy - Aristocrat

Pastel Ghost - Silhouette

Avril Lavigne - Bad Reputation

TV Girl - Not Allowed 

quinnie - touch tank

Bilinçaltı dünyası #3

     Rüyamda bir apartmana gidiyorum. Büyükçe bir bina 8-9 katlı belki. Koca bir apartman. Çevresi nispeten açık bir alan. Boğuk kapalı bir hava.  Esmer uzun boylu bir oğlan çıkıyor apartmandan. Ben içeride $3£>£-.½ olduğunu biliyorum. $3£>£-.½ görmeye gidiyorum. Ne zaman oluyor bilmiyorum ama apartmanın içine giriyorum koridordan yürüyorum. Büyükçe bir koridor. Bir esmer daha çıkıyor belki de ilk çıkan oğlan oydu tam hatırlamıyorum. O bana kirli sakallı suratıyla, pis bir sırıtışla bakıyor! aptal gibi gidip soru soruyorum. Galiba ''yatıyor musunuz?'' gibi bir şey soruyordum. Cevap mimiklerinden ve çirkin suratının girdiği şekilden belli oluyor. Gün gibi yattıkları belli oluyor... Sırıtırken sadece yüzü ''bilmiyorum'' dercesine bir şekle giriyor. Dudakları ve kaşlarıyla. Sanki ona gizli tutması tembihlenmiş gibi bana net bir şey söylemiyor. Ama yaptığı pisliği suratıyla da saklamıyor. Bir şey diyor mu? diyordu galiba. Hatırlamıyorum... Kaçamak cevap veriyor. Sonra odaya giriyorum bir başka oğlan var galiba ya da yok hatırlamıyorum. Sanki vardı ama kayboluyordu. Oda büyük çok büyük hatta salon gibi. Ve bomboş. Yerde kirli koyu yeşil tonda halıflex var. Birden fazla ve çeşitli büyüklüklerde tripod var 3lü kanepeyi çekiyor. Üstünde kamera yok. Telefon tutacağı gibi olan tripod ortada. O da boş. Hemen girişin solunda da 3lü bir kanepe daha var. Diğerinin tıpa tıp aynısı. Orada işte $3£>£-.½ oturuyor. Ondan hoşlanıyorum. Ayakları kanepenin üstünde, dizlerini göğsüne doğru çekmiş. Sağ gözüne yumruk yemiş yuvarlak bir morartısı var. Bana gülümsüyor. Ama orada zevkten kendinden geçmiş bir kız var. Orgazm olmuşta onun rahatı var gibi. Gözleri hafif kısık, mayışmış halde. Bir şey konuşuyor muyuz bilmiyorum. Ona net bir şekilde kendimi ifade edemiyorum. O da bana yalanlar atmaya devam ediyor. Acı çekiyorum... Çok acı çekiyorum...  O yüz, o görüntü...  Bu nasıl bir çıkmaz?

Uyandığımda bu rüyayı tekrar görmüş olabileceğimi hatırlıyorum. Evet bu rüyayı tekrar gördüm. O tripod ve koltuğu çeken düzeneği tekrar tekrar gördüm. ilk defa görmüyordum bu rüyayı.

Nasıl bir çıkmaz bu!

https://www.youtube.com/watch?v=CoZJdil0_HI

Jocelyn Pook - Masked Ball (Eyes Wide Shut)

22.08.2022  <>  05:33  <>

26.05.2022 Tarihinde not defterinden

 Eski notlarımı kurcalarken hafifçene unuttuğum güzel şeylere denk geldim. 

Bunları unutmamam gerekiyor. Denk gelene hediye de olmalı.

• Eşiği geçmenin içinde korku, kaygı ve zorluklar vardır. Ancak eşiği geçince seviye atlayabiliriz. Eşiği geçmek çokça şey olabilir. Kötü bir alışkanlığı bırakmak ya da iyi bir alışkanlık edinmek gibi.
• Eşiği geçmenin büyük bir bedeli ve ödülü var. Bulunduğun yerde kalmayı seçersen ödeyeceğin bedel eşiği geçmeye çalışırken olandan çok daha büyük ve yıkıcı olabilir. 
• Eşiği geçmek yeni dünyaya geçmektir. 

2022'de Sanki Bir Işık Var

     Selam okuyucu. Bu gün nasılsın? İlk defa telefonumdan blog yazıyorum :) bakalım nasıl bir tecrübe olacak.

     Bir süredir aklıma takılan ve içimde hissettiğim bir durum var. Onu seninle paylaşacağım. Nedenini bilmiyorum ama 2022 yılı bende farklı bir his uyandırıyor. Umut kırıntıları barındıran, eskilerden tatlı hisleri hatırlatan cinsten bir şey.  Neden böyle hissettiğimi tam temellendiremiyorum, dönüp baktığımda sıkıcı ve monoton geçmiş 2 yıl ve her şeyin üst üste geldiği 2021 - Kasım - Aralık ayları var. Bu bahsi geçen zamanda hayat öyle sağlam vurdu ki beni değişime ve radikal kararlara iteledi. İşin o sıkıcı buyutu tabi kimseyi ilgilendirmez ve kimsenin ilgisini çekmez, o yüzden girmiyorum bile oralara. Bağlayacağım nokta o zorluklardan sonra 2022 ye öyle sertleşmiş girmiştim ki sanki sevdiğim birinin ölüm haberini alsam 3 gün üzülür sonrasında Stoic şekilde hayata devam edermişim gibi hissetmiştim. Zorlukları, fiziksel ve ruhsal acıları sevecek bir felsefeyi hayatıma katmıştım.  Her şey absürt şekilde üst üste gelince daha ne gelebilir? Acaba ne olacak diye hayata bakıyordum ve bir şeyler olunca gülüyordum. (cidden de oluyordu bu çeşitli anormal şanssızlıklar) Böyle bir beklenti ve ruh hali içinde 2022 ye girerken yine anormal şeyler oldu ve beklemediğim saçma sapan iyi haberler gelmeye başladı. Örneğin maaşıma zam aklıma gelmezdi. Ülkem ve çalıştığım yer durmadan kötüye giderken gayet iyi bir zam gelmişti. Bu iyi haberler gelirken aklıma tekrar tekrar "inşirah 5" ayeti gelip durdu. Her pozitiflikte ayrıca kendime "şımarma, kendini salma" diye de hatırlattım.

Tüm bunlar olurken bir yandan da, benim için çok tatlı ve sembolik olan detaylar da vardı. Avril Lavigne - Bite Me, Mor ve Ötesi - İstiklal, mor ve ötesi - dünyaya bedel gibi şarkılar tamamiyle ergenlik yıllarımdan tınılar içeren geçmişin harika yıllarını barındıran şarkılarla gelmişlerdi. O hisleri bana tekrar hatırlatıyorlardı adeta. Belki söylemek istediklerim sana çok geçmemiş olabilir. Ama yazdığım şu şarkılar nasıl desem... Bende anlamları çok farklı... Hisleri çok farklı. 13 - 19 yaşlarım HARİKA yıllardı benim için. Kendi tabirimle alev alevdim :) harika anılarım oldu, o erkeklerin sevmediği çevresinde bolca kız olan çocuktum mesela :) ilgi görüyordum, insanları çekiyordum, plan yapıyordum yaptığım planların arkasından insanları sürüklüyordum vs. vs. İşte tam o dönemlerde bana eşlik eden gerek canlı gerek melankolik tüm tınıları bilirim. O tınıları hissederim. O tınıların özlemini çekerim. O hisleri bana sunmuş olan şarkıcıları severim. Ve işte o şarkıcılar geçmişin, tam olarak "o" dönemin eski tınıları ile şarkılar çıkartıyorlar. Bu benim için sembolik ve çok güzel bir detay. Çok önemli bir şey :) bilmem ne kadar anlatabildim.

      Şimdi parçaları birleştir. Zorluktan sonra gelen güzel haberler, zorluk gelse de acıyı isteyen bir ruh, acıyı bulamazsa konfor alanından çıkacak ve seve seve acıyı getirecek bir ruh, geçmişin ışıltılı enerjisini taşıyan müzikler. Tüm bunlar birleşince 2022 ye umutla bakıyorum. Dışarıdan gelecekler umrumda değil kendime umutla bakıyorum! Çünkü ben acının bana verdiği gelişimi tattım. O hazzı tattım! Güçlenmeyi seviyorum! Bu gücü iyiliğe harcayacağıma da Tanrıma ant içerim.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

L2 - Skyward 

https://www.youtube.com/watch?v=gGUsNwXfoUU

Avril Lavigne - Bite Me

https://www.youtube.com/watch?v=ciqUEV9F0OY

Mor ve Ötesi - İstiklal 

https://www.youtube.com/watch?v=hBfsEmYy68s

Yeni bir yıla girerken

 Selamlar!

Aklımda belirli bir konu olmadan biraz içimi dökeceğim. 2021 benim için kötü bir yıldı. Dışarıdan gelen problemler sorun değildi aslında. Asıl kendime kızdığım zihin seti olarak bu kadar çok şey bilirken sanki bunları bilmezmiş gibi uygulamaya dökmememdi.

Bir şeyin doğrusunu bilip onu uygulamama aptallığı yani. Kendime bu yüzden kızdım ve bu konuda kendime nazik olamıyorum.

Aslına bakarsan her şeyin kademe kademe boka sarması 2019 yılına denk geliyor benim için. Monoton bir hayat, Corona salgını, ekonomi ve söylenmeyenler derken ne olduğunu anlamadan hayata karşı umudumu kaybetmiş buldum kendimi. Yaşam amacım içimdeki ateşi yakmıyordu.

Hayata karşı genel bir isteksizlik halindeydim. Nihilizmin girdabına düşmüş gibiydim.

Böyle bir ruh halindeyken herhangi bir şeye motive olamıyorsunuz. Sadece mantığınız bu şeyi yapmazsan eğer sonuçları bu - şu olacak diye sizi ayakta tutuyor.

Bende öyle yaşadım. İsteksizce, kendimi geliştireceğim eylemlere devam ettim. Arada fire versem de monoton fakat göreceli olarak verimli yıllar geçirdim.

Fakat bir yerde içimdeki ruh yok olmuş gibiydi.

Sanki insanlığımı kaybetmiş gibi hissettiğim oldu.

Ara ara bir şeyler alevlenir gibi olsa da tekrar eski halime geri döndüm. Nasıl bir şeyse, içimdeki yaşama isteği kaybolmuştu.

Suçu Coronaya attım, ülkeme attım, tanıdığım insanlara attım en çokta kendime attım.

Varabildiğim en tutarlı sonuç hayat amacımı benimseyememek oldu. Hayat amacı dediğimiz şey gerçekten çok ama çok önemli!

Yazdıklarımı şuna bağlayacağım. Hep dediğim gibi yeni yıl, 2022 ne eklersek onu biçtiğimiz bir yıl olacak

Hepimizin sorunları farklı

Cevapları farklı

Bunu keşfetmek, keşfetmeyi seçmek ya da seçmemek hepsi bize bağlı. Ne eklersek onu biçiyoruz. Ne kadar fedakarlık yaparsak o kadar alıyoruz.

Seçim yapmayıp salmak dahi bir seçim

Ve her seçiminizin bir sonucu var.

Yeni yılda doğru seçimleri yapmanız, iyi insanlarla yola devam etmeniz ve içinizdeki ateşin kuvvetli olması dileğiyle.

Mutlu yıllar

31.12.2021 23:12